Vakit geliyor. 12 Ağustos gibi yolcuyuz. Askeriz. Yaklaşık 4 yıllık işyerimle de dün vedalaştım. En az evim kadar benimseyebilmiştim.
Otobüste veya boş anlarımda hatta gece yatarken dahi beynimin bir köşesi hep iş planlarına ayrılmıştı. Hangi işlere öncelik vereceğim, yetişti yetişmeyecek, oldu mu olmadı mı hesapları beynimdeki o köşeyi hep meşgul ederdi. Galiba o köşenin boşalmasına bir süre alışamayacak gibiyiz.
Derdimi ve iş gücümü paylaşan, her konuda bana destek olan iş arkadaşlarıma tek tek teşekkür ediyorum... Kısa zamanda görüşmek üzere...
|